Wie ben jij vandaag?

300315Zeven jaar geleden kreeg mijn moeder een nieuwe vriend. Mijn vader was anderhalf jaar daarvoor overleden en het was echt even wennen. Dit is een understatement: ik wist dat het een aardige man was, maar ik ergerde me mateloos aan hem. Een aantal keer ben ik ook flink tegen hem tekeer gegaan. Hij bleef altijd rustig terwijl ik kolkte van woede. Uiteindelijk keek ik er enorm tegenop om weer naar mijn moeder te gaan of aanwezig te zijn in een ruimte waar hij ook was. Iets in mij was altijd op zijn hoede voor het moment dat hij weer iets zou zeggen dat me totaal niet zinde. Op een gegeven moment was het weer zover: ik zou samen met mijn zussen bij mijn moeder eten. “Hoe ging ik het voor iedereen gezellig houden?” vroeg ik mij af. Ik kende mezelf, als ik ook maar een keer ergens over in verweer zou gaan, zou het vanzelf groot worden. De andere optie was alles over me heen laten komen, maar dat past mij ook niet echt. Ik besloot een ‘inzichtskaartje’ te trekken. (Dat is een verzameling van 80 kaartjes in een doosje, die je mogelijk kunnen helpen om met een bepaalde situatie om te gaan.) Ik trok: “Wie ben jij vandaag?” Ik was even stil: wat een prachtige kaart. Ik geloof werkelijk dat dit het enige juiste kaartje was dat ik had kunnen trekken. Alle negatieve ervaringen, alle verwachtingen met betrekking tot de vriend van mijn moeder heb ik losgelaten. Onbevooroordeeld ben ik de avond in gegaan en hij was top! Vanaf dat moment zijn mijn stiefvader en ik meer naar elkaar toe gegroeid. Nu mogen we elkaar heel erg graag en ben ik echt van hem gaan houden. Ook is hij een hele lieve en leuke opa voor onze kinderen. Het kaartje is voor mij ook altijd helpend gebleven. Elke keer wanneer er iemand in mijn leven komt, waarbij ik merk dat het wat moeizaam gaat, gebruik ik hem. En bij de kinderen heeft het al heel erg veel opgeleverd. Soms heb ik een periode dat het met één van de twee niet lekker loopt. Jip wordt weer snel boos, Mirre huilt veel, Jip slaat weer af en toe, ze hebben samen veel ruzie. Als ik dan zou opstaan met het idee van “pffff…..daar gaan we weer” dan zouden we samen in een neerwaartse spiraal kunnen komen. Want als je eenmaal bepaald gedrag verwacht van je kinderen, dan zullen ze dat ook laten zien. De periode zal langer duren dan nodig en je moet uiteindelijk veel moeite doen om er weer uit te komen. Maar het idee “Wie ben jij vandaag?” schept een dag zonder verwachtingen. Een dag die er heel anders uit kan zien dan gisteren of eergisteren. Ik ben ervan overtuigd dat deze gedachte mij (en dus de kinderen) helpt om niet weg te zakken in negativiteit. Als ik Jip dan helemaal waus zie zijn van zijn zusje, terwijl hij haar gisteren niet in de buurt kon velen, dan zie ik niet alleen heel veel liefde waar ik blij van word, maar ik zie ook de werking van het kaartje: “Wie ben jij vandaag?”