Paashazen vang je niet in het donker

060415

Het is 21:41 uur, paaszaterdag, waar vind je dan nog een chocolade paashaas om de dag erop de ontbijttafel mee te versieren? Het overkwam Frans en mij twee dagen geleden. Omdat ik de hele dag weg was, had hij boodschappen gedaan. Een beetje afstemming was handig geweest, want tijdens het avondeten ontdekte ik, dat hij niets bijzonders voor het ontbijt in huis had gehaald, behalve een paasbrood. Ik zei dat ik het toch wel leuk vond om op beide kinderborden een chocolade paashaas  te zetten bij het ontbijt. “Nou, dan fiets je zo toch nog even naar de Albert Heijn?” Ja, dat zou ik doen! Ik had er ook wel zin in. Nadat ik Mirre in bed had gelegd, kwam ik daar vijftien minuten voor sluitingstijd aan. “Wie weet zat er al een 35% kortingsticker op!” dacht ik bij mezelf, “als ze die dan maar wel aan de onderkant hebben geplakt, want zo’n sticker is echt storend op een mooi gedekte tafel.” Niets was minder waar. Geen stickers, maar erger nog: alles uitverkocht! Er was nog één heel zielige, kapotte paashaas en wat sneue schepeitjes en verder was werkelijk alles, buiten de koekjes en de schuimpjes, weg! Teleurgesteld rekende ik na lang tobben een paar marsepeinen kuikentjes af en keerde huiswaarts. “Ach, we verstoppen toch al eieren en er is een paasbrood?” relativeert Frans mijn gevoel. “Dat is zo en ze weten ook niet beter,” zeg ik tegen mezelf. Ik probeer het los te laten, en dat gaat best aardig, als Frans na half tien zegt: “Zouden ze paashazen hebben bij een tankstation?” Dat ik daar zelf niet opgekomen ben! Terwijl ik al in de ‘bijna-naar-bed-stand’ stond, ben ik ineens weer klaarwakker. Eerst proberen we vanuit onze behaaglijke driezitter het tankstation bij ons om de hoek te bellen met onze paashaasvraag. Geen verbinding. Even later zitten we samen in de auto: we moeten en we zullen paashazen bij het ontbijt hebben! De kinderen zouden hun ouders zo eens moeten zien. Als ze zouden begrijpen wat er gaande is, zou Jip denk ik zeggen dat het echt niet hoeft en dat het zo ook goed is en Mirre zou lachen. De twee pompen in de buurt zijn dicht. Op naar het grote supermarktachtige tankstation vier kilometer verderop: helaas, ook al gesloten. Dan maar de snelweg op, we bezoeken drie troosteloze felverlichte tankstations en lijken een wereld te zijn binnengestapt waar geen ruimte is voor een vrolijk Pasen. Onverrichter zake keren we terug naar huis. Omdat we zo overtuigd waren dat het ons zou lukken, is de teleurstelling misschien nog wel groter dan de eerste keer. Om op de eerste vraag terug te komen: op paaszaterdag vind je na tienen dus nergens meer een chocolade paashaas. Frans heeft twee Kindersurpise eieren gekocht bij de laatste benzinepomp. Hopelijk zijn de kinderen die stomme eieren volgend jaar weer vergeten, want dan krijgen ze een echte chocolade paashaas. En die hazen heb ik dan dagen, zo niet weken vooraf al in huis gehaald.