Een goed begin


010115.3

Een paar maanden geleden had ik ze geleend van onze gastouder, vandaag heb ik ze – in het kader van mijn goede voornemen – eindelijk uitgeprint: de kaartjes van Kiki. Ze gaan mij en Jip helpen om structuur in de dag te brengen. Ik heb ze een tijdje geleden getest, en het werkt uitstekend. Heel de dag wordt uitgestippeld en we weten precies waar we aan toe zijn en wat ons nog te doen staat. Vandaag heb ik de kaartjes in de vensterbank gelegd. “Kijk Jip, we gaan eerst ontbijten, dan spelen, dan gaan we fruit eten en daarna mag je van het snoephuisje snoepen…” Jip is door het dolle heen. Ik moet toegeven: bij het snoephuisje was hij niet meer te stuiten, maar bij alle kaartjes was hij hartstikke enthousiast. “Jaaaa, ontbijten!” “Jaaaaaa, spelen!” Over snoep hebben we vaste afspraken in huis. De regel is: als papa en mama op de bank koffie drinken, mag je een snoepje. Hij probeert weleens te manipuleren. Als we dan in de keuken koffie drinken, zegt Jip: “Kom papa en mama, op de bank koffie drinken!” Nu met deze structuur zal het nog duidelijker worden en voelt hij misschien niet meer de behoefte om nog invloed uit te oefenen. Dat geeft rust voor hem. Ik leg de kaarten verder neer, en vertel telkens erbij wat we gaan doen. Lunchen, spelen, slaapje, ‘Op Pad’ naar opa en oma, avondeten, spelen, slapen. Een prachtig rijtje. Het geeft mij ook rust. “Uh, mama” zegt Jip. Hij kijkt me aan een wijst naar een plek tussen de laatste spelen- en slapenkaart: “Hier moet denk ik nog het snoephuisje komen.” Hahaha, wat een heerlijke vent. Nog even en dan is het snoephuisje volledig verdwenen in de monden en buiken van onze kinderen. Ik geef mijn zoon een knuffel en schuif de kaart ‘Fruit/koek eten’ tussen de laatste twee kaarten. “Goed zo, mama” complimenteert Jip mij.