De testweek: dag 3

 Dag 3 (bege)leiden zonder straf. Al met al heb ik de kinderen 2,5 uur gezien vandaag. Vanwege de afsluiting  van de A27 was ik pas om 17:15 thuis van school. Frans was helemaal op. De kinderen waren vandaag allebei  niet helemaal fit en hadden erg veel aandacht nodig gehad. Kortom, ik kon meteen aan de bak. Bovenstaande  gebiedt mij te zeggen dat ik erg veel voordeel heb van het feit dat ik werkloos ben. Er zijn dagen dat ik maar één  ding hoef en dat is ‘er zijn voor de kinderen’. Ik heb dus alle tijd en vooral ook rust om het (bege)leiden zonder  straf uit te proberen. Maar goed, gisteren was heel goed gegaan en ik verlangde naar meer. Dat viel even tegen  zeg. Ik ben in het korte tijdsbestek weer behoorlijk op de proef gesteld. Ik kan denk ik wel zeggen dat ik zeker i  in de oranje zone heb vertoefd toen Jip weigerde om te stoppen met schreeuwen, terwijl ik een gesprek met  Lisanne, mijn stiefdochter, probeerde te voeren. Pffff……”Hoe maan ik Jip nou tot stilte als hij juist uit alle  macht probeert om mij te overschreeuwen?” Misschien is zelf stil zijn de oplossing, maar dat geduld heb je niet  altijd. Het geduld werkte wel ’s avonds na het douchen. Ik stak mijn handen uit en zei dat het nu klaar was met douchen en dat hij nu naar bed ging. “Neeeeeee!!! Ik wil dat niet!” zei Jip. Ik zei “dat weet ik toch, Jip” en bleef  zitten met de handen uitgestrekt. “Jij gaat mij niet pakken, he?” vroeg Jip. Ik zei: “Nee, ik blijf hier zitten en  wachten op jou.” En prompt liep hij mijn armen in. Soms snap ik er helemaal niets van. Maar leuk en  verrassend is het wel .