Consequent zijn, hoe moeilijk is dat!?

080815“Ah nee, nou loopt ze weer met mijn telefoon naar buiten!” Mirre weet dondersgoed dat dat niet mag. Waarschijnlijk probeert ze een reactie te ontlokken. Ik sta in de keuken , met mijn handen in het gehakt, en zie het helemaal niet zitten om nu mijn dochter achterna te lopen om haar op de regels te wijzen. Ik besluit om te doen alsof ik het niet gezien heb. Een bewezen kortetermijnstrategie , geen strijd, maar Mirre komt er wel mee weg. Mirre is ongelooflijk eigenwijs en ik geef eerlijk toe dat ik vaak gewoon geen zin heb in een strijd met haar. Zo zie ik ook weleens niet dat ze het brood op de grond heeft gegooid in plaats van opgegeten, dat ze stiekem snoepjes uit de la pakt of dat ze haar luier weer heeft uitgetrokken. Ik vraag me af of zij het idee heeft dat ik werkelijk niet doorheb wat er gebeurt, of dat zij weet dat ik gewoon niet consequent ben. Mirre is bijna twee en altijd de grenzen aan het verkennen. Een grens is voor haar geen vaststaand begrip, zoals dat voor Jip wel het geval is. Wat was er nu eerst, de kip of het ei? Is Mirre zo eigenwijs en grensopzoekend doordat ik, of eigenlijk moet ik zeggen wij, want Frans heeft bij Mirre precies dezelfde reactie, inconsequent zijn of zijn wij inconsequenter doordat zij zo eigenwijs en grensopzoekend is? Feit is wel dat het elkaar versterkt. Ik hoop vurig dat wij of zij er op de lange termijn niet te veel hinder van krijgen. Consequent zijn vind ik erg lastig. Ik heb er soms geen zin in en af en toe vergeet ik gewoon dat we bijvoorbeeld hadden afgesproken dat de kinderen niet op de bank mogen als we koffie drinken of dat we geen melk meer zouden drinken bij het eten. Het gebeurt ook weleens dat ik te snel ‘nee’ zeg op een verzoek van de kinderen en dan vraag ik me daarna af waarom het eigenlijk niet mag. Dat zeg ik dan hardop en ik geef (ook hier vooral Mirre) alsnog wat ze wil. Ik weet dat kinderen regels en duidelijkheid nodig hebben om zich veilig te voelen. Ik hoop dat het genoeg voor Jip en Mirre is dat ze de door ons gestelde regels kennen, en dat ze het als een gelukje gaan zien als ze daaraan een keer kunnen ontsnappen. Ik ga niet lezen wat er allemaal voor vreselijks kan gebeuren als kinderen geen heldere grenzen hebben, ik zou me er alleen maar ellendig door gaan voelen: want beter dan dit gaat het niet worden.