Mag je niet boos worden als je verliest?

160116
Als ik Mirre in bed heb gelegd voor haar middagdutje, loop ik naar beneden, Jip speelt met autootjes. Lekker nutteloos op de bank hangen met mijn telefoontje, daar heb ik eigenlijk wel zin in. Ik besluit om dat ook gewoon te proberen. Nadat ik een kop thee voor mezelf heb ingeschonken en mij op de bank nestel, vraagt Jip of hij een filmpje mag kijken. Filmpjes kijken moet bij ons op een telefoontje of de computer, want wij hebben geen televisie. Ik voel dat ik geen zin in heb om dat klaar te zetten en ik voel nog sterker dat ik niet wil dat hij net als ik als een zombie voor een schermpje gaat zitten. Ervaring heeft mij geleerd dat het weinig nut heeft om hem nu stimuleren weer met zijn auto’s te spelen. Zonder ‘nee’ te zeggen, vraag ik (een beetje tegen mijn zin in) of hij soms een spelletje wil doen met mij. “Jaaaaaaa!!!” roept hij enthousiast. Een spelletje doen met Jip is heel erg leuk. We doen bijvoorbeeld ganzenborden, memory of ‘mens-erger-je-niet’. Jip is geconcentreerd en gedreven, heeft er plezier in en blijft tot het einde geboeid. Er is één nadeel en dat nadeel is wel zo groot dat ik besluit het te benoemen: “Jip, ik vind het heel leuk om een spelletje te spelen, maar kun jij me beloven dat je niet boos gaat worden of gaat schreeuwen als je verliest?” “Ja hoor, mama,” antwoordt mijn zoon gedwee. “Oké,” zeg ik, “want dat vind ik echt heel vervelend. Er kan er maar één winnen, soms ben jij dat en soms ik.” Jip knikt nog maar eens. Ik haal het spel en tien minuten later zitten we te ‘mens-erger-je-nieten’. Als Frans binnenkomt, vertel ik hem over onze afspraak. “Dus als Jip verliest, gaat hij niet boos worden,” sluit ik af. Jip kijkt me aan. Hij denkt even na en zegt dan: “Mama, je mag wel boos worden, maar je mag elkaar alleen geen pijn doen.” Uh….ja, ik sta met een mond vol tanden. Hij heeft een punt. Wat nu? Ik ben blij als Jip het spelletje uiteindelijk wint, want wat had ik toch met een boze Jip aangemoeten? Moet ik het toch toestaan, in het vertrouwen dat hij uiteindelijk ons goede voorbeeld heus wel naleeft? Ik denk er nog even over na. Als iemand een antwoord weet……

Waarom straffen