Auw, complimentjes

301214.1

Zondag 7 december. Jip heeft een nieuw spel van Sinterklaas gekregen. Een spel waarmee hij kan leren tellen en cijfers herkennen. Dit had hij natuurlijk niet op zijn lijstje staan, maar het leek mij leuk en leerzaam. Samen doen we het spel. Het is een kwestie van puzzelstukjes aan elkaar leggen. Vier dolfijntjes vastmaken aan vier stippen en dan verbinden aan het cijfer vier. Zo zijn er in totaal tien verschillende dieren. Jip legt ze aan elkaar. De puzzel is vrij eenvoudig. Elke keer als hij een setje heeft, bekijken we het cijfer en tellen we samen de dieren: 1, 2, 3, 4, 5, 6 hondjes! “Goed zo, Jip!!” zeg ik telkens als hij juist telt. Bij de vissen gaat het fout. Daarvan zijn er acht. Na het getal zeven, zegt Jip ‘negen’. “Nee Jip, dat is niet goed. Even opnieuw doen.” Jip duikt weg. Zijn hoofd in zijn armen. “Kom, even opnieuw” push ik hem. Hij schudt zijn hoofd en duwt zonder te kijken het spel weg. Hij draait zich met zijn rugje naar mij toe. Ik streel hem over zijn rugje. Ik voel de pijn van falen in mijzelf. En ik voel me schuldig. Dit heb ik gedaan. Mijn eerdere complimenten maken dat hij zich zo rot voelt als hij een foutje maakt. Ik heb het al eens eerder genoemd; niet belonen is zoveel moeilijker nog dan niet straffen. Ik wil mijn kind graag stimuleren, maar dit blijkt in ieder geval niet de manier. Gelaten ruim ik het spel op. Zullen we het ooit weer spelen? En hoe ga ik het dan aanpakken?
Dinsdag 30 december. Eindelijk wil Jip het spel weer spelen. De olifanten, de zebra’s en de kikkers worden weer geteld. “Samen tellen of alleen?” “Samen! Samen! Nee! Nee! Alleen Jip!” roept hij enthousiast. Soms doen we het samen, soms telt Jip alleen. Als hij een getalletje vergeet, zeg ik: “Ja, bijna!” Ik pak zijn handje en terwijl hij de dieren aanwijst, tel ik vlug en vrolijk voor. Er zit veel meer energie en vreugde in het spel. “Dank je wel, kleine man,” denk ik bij mezelf als ik hem een zoen geef. Het draait tenslotte om samen plezier maken en als je dan ook nog wat kan leren, dan is dat mooi meegenomen.

Waarom bewust belonen

3 thoughts on “Auw, complimentjes

  1. Hoi Maartje,
    Ik durf je nu geen complimentje meer te geven 😉
    Ben benieuwd of we deze blog as maandag gaan gebruiken als voorbeeld.

Comments are closed.