Ga alsjeblieft iets voor jezelf doen!

080215
“Jip, ik had toch gezegd dat je even voor jezelf moest spelen?” De printer werkt niet naar behoren en ik word er helemaal gek van. “Mamááááá,” roept Jip. Hij is overduidelijk geïrriteerd door mijn snibbige reactie naar hem. Als ik een klusje te doen heb, dan zeg ik Jip gerust dat hij een half uur niks tegen mij mag zeggen. Hij krijgt wat te drinken en een lekker hapje, ik doe de ‘niet storen’-ketting om en het is duidelijk. Een tijd geleden belandde ik door omstandigheden op een informatieavond voor de ouders van een kleuterklasje in Amersfoort. Het idee van de ‘niet storen’-ketting heb ik van hen gepikt, maar ook hoorde ik dat ze daar beginnen met de kleuters te trainen om voor vijf minuten niets aan de juffen vragen. Sinds Jip 2,5 is, doe ik het al dertig minuten. Is dat dan wel geoorloofd? De juffen waren verbaasd, maar “als het werkt, dan werkt het toch?” zeiden ze. “Mamááááá, wat ben je aan het doehoen?” Ik slaak een diepe zucht en antwoord: “dat zie je toch? Ik ben foto’s aan het printen.” Natuurlijk ziet hij het niet, maar  het komt er op neer dat ik zo lullig mogelijk doe, in de hoop dat hij afdruipt. Echt akelig, maar zo is het. Voor Mirre ben ik bezig met een fotomapje waar alle familieleden in zitten. Ik zie dat ik inmiddels al aan de afgesproken dertig minuten zit en dat ergert me enorm. Ik had het klusje al lang af willen hebben, maar ik moet de foto’s één voor één afdrukken, omdat de printer het fotopapier anders niet pakt. “Mama, mag ik het papiertje er in doen?” Oh, ik heb hier helemaal geen zin in. Hij krijgt het natuurlijk niet voor elkaar en het duurt alleen maar langer. “Kun je niet nog even in een boekje kijken?” “Nee, dat wil ik niet!!” roept Jip boos. Met tegenzin zeg ik: “Goed dan, doe jij de papiertjes maar in de printer.” Jip legt de blanke vellen zorgvuldig in de printlade. “De gladde kant onder,” zeg ik. Jip voelt even en vraagt: “deze?” Ik knik. Daarna bekijkt hij op de computer welke foto’s nog afgedrukt moeten worden. “Mama, deze moet ook echt erbij hoor!” zegt hij over het knuffeltje van Mirre, waar ook een plaatje van is. “Oh, de foto van opa is leuk!” zegt hij daarna enthousiast. Het klusje wordt ineens gezellig en we ontspannen allebei in het samen bezig zijn. Ineens vraag ik me af of ik dit niet veel vaker kan doen. Wacht eens even, dit doet Frans altijd met de kinderen…..Hij betrekt ze werkelijk overal bij. Ik heb weleens gezegd dat hij alleen met zijn ‘things-to-do’ lijst bezig was en daar de kinderen dan maar in mee neemt, maar vandaag voor het eerst realiseer ik me hoe leuk dat is. Jee, wat heb ik het mezelf vaak onnodig moeilijk gemaakt en de kinderen tekort gedaan. Dank jullie wel voor dit inzicht, lieve mannen.  

2 thoughts on “Ga alsjeblieft iets voor jezelf doen!

  1. Jackpot!! :-))) en ook alleen met hen blijven spelen hoor zonder lijstje. Is nl ook heel leuk.

Comments are closed.