Opruimen! Yes, het werkt!

010616

Wat doe je voordat de schoonmaker komt? Juist, zelf nog even een rondje door het huis maken om de ergste zooi alvast weg te halen. Deze week waren de kinderen thuis. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat zij met de snelheid waarin ik aan het opruimen ben, de boel weer overhoop halen. Zonder er al te veel van te verwachten, zeg ik Jip en Mirre dat ze even geen extra rommel mogen maken. Omdat dat lastig is voor die twee van mij, had ik bedacht dat ik zou proberen om ze mee te laten helpen opruimen. Eigen kleding in de kast leggen, doet het bijvoorbeeld altijd wel goed. Mooi niet. Mirre zei gewoon ‘nee’ en Jip voegde daaraan toe: “Mag je lekker zelf doen.” Verbaasd was ik niet, maar toch verlangde ik naar een beetje medewerking. Wat te doen met die twee apen van mij? Ooit kreeg ik een tip bij de cursus van How2Talk2Kids die ik volgde. Toen waren mijn kinderen er nog te klein voor, “maar misschien werkt het inmiddels wel,” bedacht ik mij. Ik liep naar de keuken en maakte zes briefjes met daarop de cijfers 1 t/m 6. “Jip kom je even?” vroeg ik. Hij kwam gelukkig meteen aangerend. Ik legde hem uit dat ik briefjes had gemaakt en dat je er telkens eentje kon trekken en dan moest je net zoveel spullen opruimen als het getal dat er op stond. Daarna pakte ik een briefje: “Ik heb vier!” riep ik, “dus vier dingen opruimen!” Ik lachte en holde weg. Jip kwam snel achter me aan. “Ik had drie. Ik had drie, mama!” en hij ging aan de slag. Hij vond het een leuk spel, was enorm gedreven en ik genoot ervan. Waanzinnig. Soms is het effect van zoiets eenvoudigs heel groot.

Waarom straffen